Konuyu Oyla:
  • Derecelendirme: 5/5 - 1 oy
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Aşk üçlemesi
#1

“Aşka uçarsan kanatların yanar.”
Ben’den geçmek gerek uçmak için. Benlikten geçmek gerek. Aşka uçmanın kanatları yakacağından endişe duyarken, nasıl kendinden geçer insan? Aslında ben denilen çoktan “o” olduğu için midir bu endişe? Aşk olduğundan mıdır? Yanmaktan değil, yakmak endişesinin tomurcukları belki uçuşan. Yaktığın vakitte yanarsın , yandığın vakit “o” yanar. Dönüp dolaşıp “o”na çıkar bütün yanışlar. Aşkta son bulur uçuşlar.
“Aşka uçmazsan kanatların neye yarar?”
Öyle ya! Aşka götürmeyeceksen seni kalkan yaptığın kanatlar, aşk olmayacaksan sonunda, boşuna kanat çırpmanın ne anlamı var?
“Aşka varınca kanadı kim arar?”
İşte aşkın dem bulduğu vakittir bu vakit. İnsan aşkta demlenir, kendi deminde yanar, kendi kendine söner. Bu yüzden aşk olur her vakit insan, aşık olur. Kendini aşkta bulur insan, gönlünü aşkta yoğurur. Kısacık anda bir orman boyu yangınlar yayılır ruhta. Değil kanat, tüm varlığı yanar insanın.
Bu yüzden aşk yanmayı göze almak değil, yangınında kavrulmaktır.
Elam E. Doğan
802forum41_admin_imza_tn.jpg
802_imza.png
Cevapla


Hızlı Menü:


Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi